Historia Browaru w Ciechanowie.
W oparciu o dostępne publikacje i dokumenty przyjmuje się, że Browar w Ciechanowie przy ulicy Łaziennej potem Łazienkowskiej dziś Kilińskiego został zakupiony i ponownie uruchomiony w 1864r przez rodzinę Wilichów następnie odsprzedany rodzinie Żebrowskich a ci z kolei sprzedają warszawskiemu piwowarowi Karolowi Machlejdowi (1837-1906 pochodził z rodziny szkockich emigrantów McLeodów pochowany na warszawskich powązkach cmentarz Ewangelicki). Po nim browar przejął syn Artur.
W 1895r. ukończono stojący do dziś na terenie Browaru jednopiętrowy budynek z sutereną. Zasadnicze dla funkcjonowania Browaru inwestycje kontynuowano do połowy lat 90-tych XIX wieku. W 1919r. doszło do połączenia Spółki z czterema mniejszymi, warszawskimi browarami. W wyniku fuzji powstały „Zjednoczone Browary Warszawskie p.f. Haberbusch i Schiele Spółka Akcyjna”.
Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że Browar poniósł dużo większe straty podczas napaści czerwonych (rosjanie byli w ciechanowie tylko siedem dni) niż podczas całej pierwszej wojny światowej z rekwizyacjami włącznie. Czerwonoarmiści nie tylko niszczyli nie znane im nowe urządzenia piwowarskie ale też wypili "wszystkie piwo z brzeczką całą". Być może zdarzenie to pomogło naszym ułanom z 203 pułku Ułanów Kaliskich roznieść ich na szablach niszcząc Tuchaczewskiemu jedyne źródło informacji radiostację .
Najsłynniejszym napojem piwnym produkowanym przez Browar był Krzepiak Machlejda w konfrontacji z podobnymi wyrobami z Browarów REYCHA czy HABERBUSCHA za jego walory smakowe był uważany jako ...daleko lepszy .
W tym okresie Machlejdom udało się wynegocjować i rozpocząć współpracę z Płockim Stowarzyszeniem Resteuratorów. Po podpisaniu tej umowy Julian Machlejd napisał :
„…najlepszy dowód, dojrzałości kupców polskich, którzy rozumieją, że w jedności siła”. Poczym zatwierdził nowy znak graficzny Browaru z patryjotycznym przesłaniem.
Po upaństwowieniu w 1950r. Browar podlegał kolejno: Zjednoczeniu Przemysłu Terenowego w Warszawie (lata: 1960-1961), Mazowieckiemu Zjednoczeniu Terenowego Przemysłu Rolno-Spożywczego (lata: 1961-1966), Zjednoczeniu Przemysłu Piwowarskiego w Warszawie (1966-1968), a następnie jako Zakład nr 3 Warszawskim Zakładom Piwowarskim (od 1992r. jednoosobowej Spółki Skarbu Państwa).
Zasadnicza działalność modernizacyjna miała miejsce w latach 1955-1968 (podobnie jak poprzednią przeprowadzono ją bez przerywania procesów produkcyjnych). W tym okresie zmodernizowano niemal cały proces wytwarzania piwa, adaptowano nowe piwnice na leżakownie, rozbudowano fermentownię, wybudowano stację zmiękczania wody oraz budynek socjalny.
Jednym z bardziej efektywnych dyrektorów Browaru była Pani Urszula Ozdarska (1993-2001).Rozpoczęła szeroko zakrojone prace modernizacyjne Wprowadzono wówczas nowe rozwiązania linii technologicznych, wyeliminowano całkowicie kontakt wytwarzanego piwa ze stalą czarną i miedzią, rozbudowano i zmodernizowano warzelnię, wydział tanków pośredniczących oraz rozlew piwa. Utworzono wówczas także własne laboratorium mikrobiologiczne.
Tradycja ta jest nadal podtrzymywana - piwo GAMBRYNUS Wyborne Browaru „GAMBRYNUS” Sp. z o.o. zajęło III miejsce w konkursie piw w kategorii piwo jasne pełne na XI Jesiennym Spotkaniu Browarników AGRO 2003 (Rzeszów-Leżajsk, 24-26.IX.2003r.).